Jak zmierzyć wymiary do zgłoszenia do agencji modelingowej?

Do zgłoszenia potrzebujecie czterech liczb w centymetrach: wzrostu oraz obwodu biustu, talii i bioder. Mierzycie miarką krawiecką, wzrost bez butów przy ścianie, obwody bez wciągania brzucha. Zajmuje to kwadrans, o ile nikt nie zacznie negocjować z miarką.

Nie „na oko”. Nie „mniej więcej”. Nie takich, jakie chciałoby się mieć.

W modelingu precyzja ma znaczenie, ponieważ pozwala uniknąć nieporozumień przy castingach i przymiarkach. Nie chodzi o to, żeby córkę oceniać.

Ten tekst dotyczy samej techniki pomiaru. Jakie zakresy wzrostu i wymiarów przyjmują agencje w różnych segmentach rynku, opisujemy w artykułach wzrost i wymiary modelki oraz wzrost i wymiary modela.

Jak zmierzyć wymiary do zgłoszenia

Wzrost

Najlepiej zrobić to na wadze lekarskiej ze stadiometrem, którą znajdziecie w przychodni, aptece, a czasem w siłowni. Można też zmierzyć w domu, przy ścianie.

Córka zdejmuje buty i staje przy ścianie plecami, tak żeby pięty, pośladki i łopatki jej dotykały. Patrzy przed siebie, z brodą lekko uniesioną. Przyłóżcie książkę poziomo do czubka głowy i zaznaczcie punkt na ścianie. Na koniec zmierzcie odległość od podłogi do tego zaznaczenia.

W modelingu różnica jednego lub dwóch centymetrów może mieć znaczenie przy pokazach czy selekcji do konkretnych zleceń. Dlatego nie warto zawyżać wzrostu w zgłoszeniu. Agencja i tak zmierzy córkę. Rzetelność buduje zaufanie.

Obwód biustu

W modelingu sam rozmiar biustu nie jest najważniejszy. Wyjątkiem są bielizna i stroje kąpielowe.

Ten pomiar córka najlepiej wykona sama, w miękkim biustonoszu, bez push-upu, wkładek i usztywnień, owijając miarkę wokół najbardziej wypukłej części biustu. Miarka ma przylegać, ale nie uciskać.

Nie chodzi tu o rozmiar stanika, na przykład 70B, tylko o realny obwód ciała w centymetrach.

Obwód talii

Talia to najwęższe miejsce tułowia, zwykle kilka centymetrów nad pępkiem.

Córka stoi swobodnie, ale prosto, bez wciągania brzucha. Miarka idzie poziomo wokół najwęższego miejsca, bez ściskania. Wynik powinien odzwierciedlać naturalną sylwetkę, nie tę „wciągniętą”.

Obwód bioder

To jeden z kluczowych wymiarów przy zgłoszeniu.

Córka staje w lekkim rozkroku, a pomiar bierze się w najszerszym miejscu pośladków, nie na kościach biodrowych. Miarka powinna iść poziomo. Nie warto zaniżać wyniku, ponieważ ubrania i tak zweryfikują prawdę.

Jeśli nie masz miarki krawieckiej

Można użyć nieelastycznej tasiemki albo sznurka. Zaznaczcie miejsce, w którym się kończy, a potem przyłóżcie do linijki lub metra.

To rozwiązanie jest mniej precyzyjne niż miarka, ale znacznie lepsze niż zgadywanie.

Czy córka może mierzyć się samodzielnie

Samodzielne mierzenie bywa niedokładne, bo łatwo skręcić tułów, pochylić się albo napiąć mięśnie bez zauważenia tego.

Dlatego przy wzroście, talii i biodrach lepiej, żeby pomogli jej rodzice albo inna zaufana osoba. Naturalna postawa daje najbardziej rzetelny wynik. Pomiar biustu córka wykonuje zwykle sama.

Co jeszcze wpisać w zgłoszeniu

Agencje zwykle pytają też o rozmiar buta w numeracji europejskiej oraz kolor oczu i włosów. U chłopaków zamiast obwodu biustu mierzy się obwód klatki piersiowej: miarka idzie pod pachami, przez najszerszy punkt klatki, przy normalnym oddechu.

Wagi nie podawajcie, jeśli formularz o nią nie pyta. Agencje zapisują to, co da się przełożyć na ubranie, czyli wzrost, obwody i rozmiar buta.

Dlaczego precyzyjne wymiary są ważne

Wymiary córki trafiają do karty modelki, pomagają przy doborze ubrań na sesję i są brane pod uwagę przy castingach.

Jeśli córka zapyta, po co komu aż taka precyzja, odpowiedź jest konkretna, nie „bo tak trzeba”. Próbki ubrań na castingu, przymiarce czy sesji są często wcześniej dobrane albo skrojone pod zgłoszone wymiary. Przy różnicy kilku centymetrów strój może się po prostu nie zapiąć, a na poprawki zwykle nie ma czasu w dniu zdjęć. To nie jest kwestia estetyki, tylko organizacji pracy, która zaczyna się, zanim córka wejdzie do studia.

Nie chodzi też o złapanie kogoś na nieszczerości. Nawet jeśli później padnie wyjaśnienie w stylu „przytyło mi się”, nie naprawia to sukienki, która nie zapięła się na planie tego dnia. Ciało nastolatki naprawdę się zmienia, dlatego wymiary trzeba aktualizować (o tym w dalszej części), ale to inna sytuacja niż podanie na starcie liczby, która nigdy nie była prawdziwa. Agencja i tak zmierzy córkę przy pierwszej wizycie, więc rozjazd wyjdzie na jaw i tak, tylko przy gorszym pierwszym wrażeniu, nie przy samym zgłoszeniu.

Zgłoszenie do agencji modelingowej zaczyna się od rzetelnych, a nie wymarzonych liczb.

Z naszego doświadczenia: zdarzyła się sesja ze sukienką zrobioną z plastikowych krążków połączonych metalowymi spinkami, zupełnie bez elastyczności. Modelka włożyła ją w przymierzalni, ale zajęło to kilkanaście minut, bo materiał nie miał żadnego zapasu. Na planie, przy normalnym ruchu, sukienka strzeliła. To nie jest problem tylko bardzo sztywnych materiałów. Każdy nieelastyczny strój działa na tej samej zasadzie: bez luzu nie amortyzuje różnicy między zgłoszonym a rzeczywistym wymiarem. Po sprawdzeniu faktycznych wymiarów różnica okazała się realna. Zasady odpowiedzialności za zniszczony strój bywają różne i zależą od umowy z klientem czy agencją, ale w tym przypadku modelka musiała zapłacić za uszkodzenie.

Kiedy pomiar przestaje być tylko pomiarem?

Pomiar ma konkretny cel: przekazać agencji prawdziwe dane potrzebne do oceny zgłoszenia, castingu albo dopasowania ubrania. Robicie go, zapisujecie wynik i odkładacie miarkę. Sam wynik nie wymaga komentarza o tym, czy jest dobry, zły albo bliski ideału.

Znaczenie pomiaru zmienia się wtedy, gdy aktualna liczba staje się celem, który córka powinna osiągnąć. Zamiast informacji „biodra mają teraz 92 cm” pojawia się plan „muszą mieć 89 cm”. Kolejne pomiary nie służą już zgłoszeniu. Mają sprawdzać, czy ciało zbliża się do oczekiwanego wyniku.

Łatwo wtedy przejść od sporadycznego użycia miarki do regularnego kontrolowania ciała. Wynik zaczyna wpływać na nastrój, wybór jedzenia, ćwiczenia i sposób myślenia o własnych szansach. Mniejsza liczba przynosi ulgę albo pochwałę. Większa wywołuje rozczarowanie. Pomiar przestaje opisywać ciało i zaczyna je oceniać.

Pomiar jest informacją, dopóki opisuje aktualną sylwetkę. Staje się presją, gdy zaczyna wyznaczać, jak ciało powinno wyglądać.

Zwróćcie uwagę nie tylko na to, jak córka reaguje na wynik, lecz także na własny sposób mówienia. „Zapiszmy aktualne wymiary do zgłoszenia” oznacza coś innego niż „zobaczymy, czy udało się zejść z bioder”. Nawet pochwała za niższy wynik może przekazać, że mniejsze ciało zasługuje na większe uznanie.

Gdy córka mierzy się bez konkretnej potrzeby zawodowej, warto spokojnie zapytać, co chce sprawdzić i skąd pojawiła się taka potrzeba. Nie zaczynajcie od kontrolowania posiłków ani przeszukiwania jej rzeczy. Celem rozmowy jest zrozumienie sytuacji, a nie przejęcie kontroli nad ciałem w drugą stronę.

Agencja może poinformować, że aktualne wymiary nie odpowiadają części jej klientów. Powinna jednak wyjaśnić, jakich zleceń dotyczy problem i czy widzi inne możliwości pracy. Ogólna obietnica, że po utracie kilku centymetrów „wszystko ruszy”, nie jest gwarancją zleceń ani podstawą do zmieniania sposobu odżywiania nastolatki.

Jeśli pomiary zaczynają wpływać na jedzenie, ćwiczenia, samoocenę albo codzienne funkcjonowanie córki, temat jest już ważniejszy niż zgłoszenie do agencji. Nie próbujcie samodzielnie rozstrzygać, czy to chwilowe przejęcie się, czy problem zdrowotny. Więcej o rozpoznawaniu takich sytuacji i szukaniu pomocy piszemy w poradniku o problemach z odżywianiem w modelingu.

Kiedy aktualizować wymiary?

Przy pierwszym zgłoszeniu wystarczy jeden rzetelny pomiar. Jeśli córka jest już w agencji, ustalcie, kiedy i według jakiej metody trzeba aktualizować dane. Nowy pomiar ma sens także przed kolejnym zgłoszeniem po dłuższej przerwie albo wtedy, gdy sylwetka wyraźnie się zmieniła.

Nie trzeba wprowadzać domowego harmonogramu cotygodniowego mierzenia. Zapiszcie wynik z datą i nie poprawiajcie go „na potrzeby zgłoszenia”. Agencja potrzebuje aktualnych danych, nie najniższej liczby, jaką uda się uzyskać.

Co dalej

Skoro znacie już wymiary córki, możecie zrobić naturalne zdjęcia typu polaroid, sprawdzić wymagania konkretnej agencji i przygotować spokojne, rzetelne zgłoszenie.

Polaroidy możecie zrobić sami, telefonem i przy oknie. Jak to zrobić krok po kroku, opisujemy w poradniku o polaroidach do agencji.

Zmierzone liczby możecie od razu wpisać do porównania z boardami agencji. Zobaczycie, na których boardach są osoby o podobnych wymiarach, co pomaga wybrać, gdzie wysłać zgłoszenie. Dane dotyczą dorosłych, więc u nastolatki, która jeszcze rośnie, wynik jest tylko orientacyjny.

Wymiary to tylko dane. Nie definiują wartości córki ani jej potencjału. Warto je znać dokładnie wtedy, gdy są potrzebne do zgłoszenia, castingu albo konkretnego zlecenia.

Najczęściej zadawane pytania

Co trzeba zmierzyć do zgłoszenia do agencji?

Wzrost oraz obwód biustu (u chłopaków klatki piersiowej), talii i bioder, w centymetrach. Do tego rozmiar buta oraz kolor oczu i włosów.

Czy zgłaszać się, jeśli wymiary nie pasują do wymagań agencji?

Podajcie faktyczne liczby, a decyzję zostawcie agencji. Agencja i tak zmierzy córkę przy pierwszym spotkaniu, więc poprawione wymiary nie dają nic poza gorszym pierwszym wrażeniem.

Jak zmierzyć wzrost w domu?

Córka staje prosto przy ścianie bez butów, Wy przykładacie książkę do jej głowy i mierzycie odległość od podłogi do oznaczenia.

Czy córka może samodzielnie mierzyć obwody ciała?

Pomiar samodzielny jest trudniejszy i mniej dokładny, poza pomiarem biustu. Przy wzroście, talii i biodrach warto pomóc, żeby uniknąć błędów postawy.

Jak często należy aktualizować wymiary?

Przy pierwszym zgłoszeniu wystarczy jeden dokładny pomiar. Później dane aktualizujcie zgodnie z ustaleniami agencji, przed nowym zgłoszeniem po dłuższej przerwie albo po wyraźnej zmianie sylwetki. Nie ma potrzeby mierzyć córki co tydzień.